| |
|
Hayır Var |
| |
| |
Bir
zamanlar Afrika'daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardı.
Kral, daha çocukluğundan iitbaren arkadaş olduğu, birlikte
büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı. Nereye gitse
onu da beraberinde götürürdü.
Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı. İster
kendi başına gelsin ister başkasının, ister iyi olsun ister
kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi:
-Bunda da bir hayır var!
Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın
arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş
ediyordu. Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken
bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru
patladı ve kralın baş parmağı koptu.
Durumu gören arkadaşı her zamanki her zamanki sözünü
söyledi:
-Bunda da bir hayır var!
Kral acı ve öfkeyle bağırdı:
-Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu?' Ve
sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana
attırdı.
Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı
ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla
birlikte avlanıyordu. Yamyamlar onları ele geçirdiler ve
köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarını bağladılar ve
köyünz meydanına odun yığdılar. Sonra da odunların ortasına
diktikleri direklere bağladılar.
Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardı ki, kralın
başparmağının olmadığını farkettiler. Bu kabile, batıl
inançları nedeniyle uzuvlarından biri eksik olan insanları
yemiyordu. Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına
kötü olaylar geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı
çözdüler ve salıverdiler. Diğer adamları ise pişirip
yediler.
Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde
gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva
gördüğü muameleden dolayı pişman oldu. Hemen zindana koştu
ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir
anlattı.
-Haklıymışsın!' dedi. Parmağımın kopmasında gerçekten de bir
hayır varmış. İşte bu yüzden, seni bu kadar uzun süre
zindanda tuttuğum için özür diliyorum.Yaptığım çok haksız ve
kötü birşeydi.
-Hayır, diye karşılık verdi arkadaşı. Bunda da bir hayır
var.
-Ne diyorsun Allah aşkına? diye hayretle bağırdı kral. Bir
arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır
olabilir?
-Düşünsene, ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda
olurdum, değil mi? Ve sonrasını düşünsene.
|
|
|
| |
| |
|